Φυγάς…!

Φανατικός για την ζωή και οπαδός πιστός της,
την καλοπιάνω, της μιλώ, σαν σκύλος την προσέχω,
με τις αποτυχίες της έγινα άνθρωπός της
κι αν είναι πλέον άχαρη, την θέλω, την αντέχω!

Φτάνω στις άκρες της χλωμός, δειλός και φοβισμένος
που οι αποτυχίες της γίνονται ενοχές μου
κι όλο ρωτώ αν έφταιξα, αφού σ’ αυτήν δοσμένος
μου πάσαρε τις… γκέλες της, που έγιναν δικές μου!

Περισσότερα στην επίσημη σελίδα του Παγκυπριώτατου