Φυσιολογική η κρίση που περνάμε

Η ΑΕΚ περνά μια κρίση. Οι κρίσεις ευτυχώς δεν κρατάνε για πάντα. Το ζητούμενο είναι να βγει από αυτή την κρίση με τις μικρότερες ζημιές

Ήταν λογικό μετά την άνοδό της από την Γ’ και Β’ κατηγορία να φτάσει σε αυτό το σημείο σήμερα, ειδικά όταν παράλληλα με την άνοδο έχεις να φτιάξεις προπονητικό κέντρο και γήπεδο. Μην ξεχνάτε ότι είμαστε και τυχεροί που βρέθηκε και αυτός ο γνωστός κιτρινόμαυρος επενδυτής που λέγεται Μελισσανίδης.
Το pressing και ο πόλεμος που δέχτηκε η Ένωση, από την πτώση στην άνοδο με καινούργιο γήπεδο, δεν την άφησαν αλώβητη. Μέσα σε όλη αυτή την προσπάθεια ήρθε και προστέθηκε και ο Covid-19 που κυριολεκτικά μας βρήκε απροετοίμαστους περισσότερο από τις υπόλοιπες μεγάλες ΠΑΕ, αφού η ΑΕΚ βρίσκεται ακόμα στην φάση της «αναγέννησης».
Είναι φυσιολογικό να υπάρχει μεγάλη δυσαρέσκεια από πλευράς οπαδών, που λιγοψυχούν να δουν την ΑΕΚ μεγάλη πάλι. Αυτό που δεν βοηθά καθόλου είναι να υπάρχει πανικός. Ο πανικός είναι μεταδοτικός και μπορεί να σε οδηγήσει σε τρομερά λάθη.
Μπορεί ο δικός μας «Τιτανικός» να χτύπησε σε παγόβουνο, αλλά δεν βυθίζεται. Αυτή τη στιγμή περνάμε από 40 κύματα, προχωράμε αργά και σταθερά και παράλληλα διορθώνουμε την ζημιά μέχρι να φτάσουμε στον προορισμό μας. Ο πανικός στο «κατάστρωμα» είναι απαγορευτικός εάν θέλουμε να γλιτώσουμε και να βγούμε από όλη αυτή την ιστορία σωοι και αβλαβείς. .
Όταν έχεις μια επιχείρηση μεγάλη και πτωχεύσει, για να την ξαναφέρεις εκεί που ήταν θα χρειαστεί πολύ δουλειά και θα αντιμετωπίσεις πολλά εμπόδια και κρίσεις. Τα σκαμπανεβάσματα είναι πολλά και χρειάζονται γερά νεύρα.
Ας περιμένουμε λοιπόν να ωριμάσει πάλι η ομάδα. Είναι θέμα χρόνου. Θα κάνουμε τα σχόλιά μας , αλλά πάντα με αισιοδοξία και σεβασμό… που είναι επίσης μεταδοτικά και θα δώσουν την απαραίτητη δύναμη και αισιοδοξία στην ΠΑΕ για να ολοκληρώσει τους σχεδιασμούς της.