Η ΑΕΚ αποφάσισε να παίξει την άμυνά της κορώνα – γράμματα

0

Η επικείμενη ανανέωση του Ντμίτρο Τσιγκρίνσκι στα κιτρινόμαυρα σε συνδυασμό με την κατά τα φαινόμενα οριστική επιστροφή του Όγκνιεν Βράνιες, περισσότερο προβληματίζει παρά γεμίζει με αισιοδοξία την πλειοψηφία του κόσμου της ομάδας. Και όχι άδικα.

Μπορεί στο απόλυτο peak της αγωνιστικής τους φόρμας να αποτελούν ίσως το κορυφαίο κεντρικό αμυντικό δίδυμο εν Ελλάδι, αφού μαζί συνδυάζουν όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά σε επίπεδο αθλητικότητας και τεχνικής που απαιτεί το σύχρονο ποδόσφαιρο, ωστόσο το τίμημα που «απαιτείται» ως αντάλλαγμα γι’ αυτή την πολυτέλεια είναι εξαιρετικά επώδυνο.

Η περίπτωση του Τσιγκρίνσκι είναι απλούστερη εν συγκρίσει με εκείνη του Βράνιες και αναμφίβολα περισσότερο ελέγξιμη από τη στιγμή που θα συνειδητοποιήσει ο εκάστοτε προπονητής ότι δεν θα μπορεί να υπολογίζει στον Ουκρανό για τους μισούς σχεδόν αγώνες της χρονιάς. Το θετικό είναι ότι η υψηλού επιπέδου τεχνική κατάρτιση που διαθέτει ο 33χρονος στόπερ μπορεί κάλλιστα να εξομαλύνει το χρονικό διάστημα που θεωρητικά θα χρειαζόταν ένας παίκτης επιστρέφοντας μετά από πολύμηνο τραυματισμό, γεγονός που τον θέτει εκ νέου άμεσα ετοιμοπόλεμο.

Από την άλλη πλευρά, ο Βράνιες θυμίζει περισσότερο… εκρηκτικό μηχανισμό προς εξουδετέρωση. Ένα τράβηγμα ενός… «κακού» καλωδίου και μπαμ! Η ψυχολογία του Βόσνιου είναι ιδιαίτερα ευμετάβλητη, ο χαρακτήρας του εντελώς απρόβλεπτος και το γεγονός αυτό αντικατοπτρίζεται μοιραία και εντός αγωνιστικού χώρου. Η πρόσφατη εμπλοκή του δε σε ερωτικά σκάνδαλα επηρέασε άρδην την ποδοσφαιρική του καριέρα, ενώ δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε ότι ο περσινός Βράνιες ήταν η σκιά του εαυτού του σε αναλογία με την πρώτη του θητεία στην Ένωση.

Η απόφαση επομένως του τεχνικού τιμ να επιλέξει αυτούς τους δύο ποδοσφαιριστές για το βασικό δίδυμο των στόπερ της νέας σεζόν, εμπεριέχει αναμφισβήτητα μεγάλο ρίσκο. Το αν θα υπάρξει και κάποιο τρίτο πρόσωπο για να στελεχώσει πληρέστερα την άμυνα θα φανεί στο επόμενο διάστημα, αλλά κοιτάζοντας στις εναλλακτικές λύσεις των Οικονόμου, Σβάρνα και Λάτσι, μάλλον αυτό κρίνεται αναγκαίο. Πόσω μάλλον όταν η βάση της τακτικής ενός Ιταλού προπονητή όπως είναι ο Μάσιμο Καρέρα, ξεκινά από τα μετόπισθεν.


Comments are closed.