Ηλία, τι είπαμε εκείνο το βράδυ;

Αποκαλυπτικός διάλογος Ατματσίδη- Φρίξου Κώνστα, στα δημοσιογραφικά θεωρεία του ΟΑΚΑ…

Βράδυ της 15ης Αυγούστου, ημέρας Πέμπτης. ΄Εχει λήξει το α΄ημίχρονο της ρεβάνς ΑΕΚ- Ουνιβερσιτάτ Κρακοβίας (1-1), με την ομάδα, που προερχόταν από το νικηφόρο 2-0 του πρώτου αγώνα, «να αγκομαχεί», «να σέρνεται», «να υποφέρει», «να φωνάζει» πως δεν πρόκειται να νικήσει και για να προκριθεί θα πρέπει να εισακουστεί, από Ψηλά, η ευχή, η προσευχή, το παρακαλετό μας «Βοήθα Παναγιά, τέτοια ημέρα πού΄ναι και οι Χριστιανοί σεβόμαστε τη μνήμη για την Κοίμηση Σου»!

• Καθόμαστε στα δημοσιογραφικά θεωρεία του ΟΑΚΑ. Κοντά μας οι συνάδελφοι Δημήτρης Παλαμιδάκης, Γιώργος Νικολάου, Χάρης Κοντοκόλιας, Χρήστος Αρβανίτης. Είναι το 15λεπτο της  διακοπής ανάμεσα στα δύο ημίχρονα…
• Περνάει από μπροστά μας ο ΗΛΙΑΣ ΑΤΜΑΤΣΙΔΗΣ , πηγαίνοντας προς τα δεξιά, σε συνάντηση του Νίκου Κωστένογλου. Μια σειρά πιο πάνω από μας, ο  παλαίμαχος επιθετικός μέσος και τωρινός ακρογωνιαίος λίθος της διοίκησης του Συνδέσμου Βετεράνων παικτών ΑΕΚ, ο Μιχάλης Σιμιγδαλάς , που «έσκουζε» από ανησυχία σε όλη την διάρκεια του ημιχρόνου, παρότι  από το 26΄ο Μάνταλος είχε πετύχει γκολ.
• Με τον πάντοτε προσινή, ανοικτόκαρδο , ευγενικό  παλαίμαχο τερματοφύλακα ανταλλάσουμε θερμά και ειλικρινή «Καλησπερούδια», όμως πριν καλά-καλά ολοκληρωθούν αυτά απασφαλίζουμε την φαρέτρα των φοβερών παραπόνων μας:

-Βρέ, Ηλία, τι μαύρα χάλια είναι αυτά; Τι αδιόρθωτα; ΑΕΚ είναι αυτή; Δεν πρόκειται να αντέξει το γκολ του Μάνταλου στην εκδηλωθείσα ήδη αντεπίθεση των οργανωμένων Ρουμάνων…

-«Μη αγχώνεσαι. Υπομονή. Θα στρώσει η ομάδα…»

-Αστεία μας λες; Αποκλείεται να μη βλέπεις την πραγματικότητα. Αυτό το πορτογαλικό μπουλούκι, που μας κουβαλήθηκε από τον «ασκέπαστο» προπονητικό… «λαθρομετανάστη» , θα μας διαλύσει. Η μπάλα όλο πίσω-πίσω; Η ΑΕΚ να μην επιτίθεται , ούτε μέσα στην έδρα της, έστω χωρίς θεατές; Προβλέπω «κηδεία»…

-«Μη απογοητεύεσαι. Θα φτιάξουν τα πράγματα…»

-Τα λες, αλλά δεν τα πιστεύεις, το διακρίνουμε στο βλέμμα των ματιών σου; Και για ποιά ΑΕΚ μου λες; Την αφελληνοποιημένη; Την θλιβερή πορτογαλική παροικία, που μας εγκατέστησε ο άσχετος Καρντόσο και το πενταμελές «πλήρωμα» των ξέμπαρκων συνεργατών του;

-«Θα…»

-Συγγνώμη, που σε διακόπτω, αλλά δεν με πείθεις, όση προσπάθεια κι αν καταβάλλεις. Δεν μπορώ να ανεχτώ το  «όλο πίσω η μπάλα», με τον τερματοφύλακα Μπάρκα σε ρόλο …Βασίλη Τσιάρτα ή … «σέντερ φορ» Θωμά Μαύρο. Ούτε μπορώ να δεχτώ την ΑΕΚ «χωρίς» ΄Ελληνες παίκτες, παρά  μόνο με δύο, το πολύ τρείς. Εμείς γεννηθήκαμε και μεγαλώσαμε με την ομάδα γεμάτη Ελληνάρες!

-«….»

• Κι έφυγε από κοντά μας, ο καταδεκτικότατος και μόνιμα με την καλή κουβέντα στα χείλη του, Πόντιος, που με εύστοχη εκτέλεση πέναλτι έχει σφραγίσει την κατάκτηση Κυπέλλου, κόντρα στον Παναθηναϊκό, στο «Καραϊσκάκης». Και που έχει κάνει, μπροστά σε τηλεοπτική κάμερα, την επική δήλωση «Δεν νοιώθω σαν ήρωας. Γιατί ήρωας είναι μόνο ο Κολοκοτρώνης»!

• Σ.Σ.1: Στο β΄ημίχρονο, περί το 60΄, η ομάδα της Κρακοβίας ισοφάρισε σε 1-1, που παρά λίγο, ως τη λήξη, να πετύχαινε 1-3! Ακριβώς αυτό, που δεν αποφύγαμε στις 22 Αυγούστου, Τετάρτη βράδυ, από την «απεσταλμένη» του «Αττίλα 2019» Ταγίπ Ερντογάν , την Τραμπζονσπόρ, πάλι στον άδειο και υπό «νεκρική σιωπή» αμαρουσιώτικο «τάφο της ΑΕΚ»!
• Σ.Σ.2: Ηλία Ατματσίδη, θυμήθηκες εκείνη την συζήτηση μας, χθες βράδυ, στο κατάμεστο  «Σεντλ Γιουνές» στάδιο, και παραδέχτηκες το πόσο πολύ-πάρα πολύ δίκιο είχαμε, όταν σου εκφράζαμε (=όπως και στα κείμενα-θέσεις μας, που είχαν προηγηθεί από την πρώτη στιγμή, στο «ΑΕΚ Live» και όχι «προφητικά μετά Χριστό») τον φόβο μας , για το σήμερα και το αύριο της ομάδας μας; Παράλληλα με την οργή για τον  συρφετό από μια ντουζίνα Πορτογάλων ποδοσφαιρικών «λαθρομεταναστών», που κουβάλησαν οι υπεύθυνοι στα Σπάτα και το Μαρούσι; ΄Οταν πάλι οι Λιβάγια- Μάνταλος (=το κορυφαίο δίδυμο στα προκριματικά του Γιουρόπα Λιγκ) έκαναν το 2-0 στο α΄ημίχρονο; Και … «παρά ένα πόντο» στην καρδιά του Πόντου ο ΄Αγγλος διαιτητής ΄Ολιβερ και ο Πορτογάλος σέντερ φόρ, Ολιβέϊρα, μας στέρησαν το θαυματουργό «3-0» ;

• Φίλε «Ατμα»,  δικαίωσες το απροκάλυπτο «ξεσπάθωσμα» μας, διότι: α)΄Είχε καταλυθεί η κα-νο-νι-κό-τη-τα της ΑΕΚ στη μεταγραφική περίοδο, στην ελληνικότητα της ομάδας και στην σύνθεση του «πάγκου»; β)΄Οτι ούτε στην Τραπεζούντα θα κερδίζαμε, αν αντί για τον Καρντόσο και την συμμορία του, δεν είχατε αναλάβει οι Κωστένγλου- Ατματσίδης, Παναγιωτάρας- Μιχαηλίδης ; γ)’ Αν στην αρχική 11άδα  δεν είχαν διατηρηθεί , ως προς τους Πορτογάλους, οι από το πρωτάθλημα 2018 Σιμόες, Λόπες κι από τους «Καρντοτοσούληδες» μόνο ο Ολιβέϊρα (που στιγματίστηκε με την φάση-όλη η πρόκριση , στο 45΄, όπου το αγγλικό «πνίξιμο» του «πέναλτι επί 2» και η ατολμία του σέντερ φορ); , δ)΄ Αν η ελληνική τεχνική ηγεσία δεν είχε εναποθέσει την πίστη της , για το «παρά ένα πόντο θαύμα», στο πρωταθληματικό-2018 έμψυχο υλικό, με τους Ελληνάρες (διεθνείς) Μπάρκα- Μπακάκη- Μάνταλο, πλαισιωμένους κι από τους Γαλανόπουλο, Οικονόμου για μπροστάρηδες. Ασφαλώς και με αρωγούς τους Λιβάγια, Βράνιες, Τσιγκρίνσκι και τις «αλλαγές» -κατά χρονική σειρά- Κρίστιτιτς, Γιακουμάκη, Κλωναρίδη . Και ε)΄ Αν αντί για το καταστροφικό «όλο πάσες-πασίτσες» και «όλο πίσω η μπάλα» το ελληνικό προπονητικό τιμ , μέσω του 3-5-2, δεν επέβαλε το «Εμπρός της ΑΕΚ παλικάρια, σουτάρετε, σκοράρετε και σπάστε τα δοκάρια»!

• …Ηλία Ατματσίδη, πότε θα τα ξαναπούμε;  

Φρίξος Κώνστας