Ο Δάσκαλος Φ.Κ. γράφει για τον θρύλο των σπιτλ

Γ.ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ, η μία από τις τρεις «θεότητες», που «βαπτιστήκαμε» ΑΕΚ!
• Οι άλλοι δύο: ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΣ και ΚΩΣΤΑΣ ΝΕΣΤΟΡΙΔΗΣ!

• Στις «κολυμπήθρες» του Καλλιμάρμαρου (με στίβο), του ανοικτού «Γιώργος Μόσχος»(με μπάσκετ) και του σταδίου Νέας Φιλαδέλφειας (με ποδόσφαιρο)!

ΦΡΙΞΟΣ ΚΩΝΣΤΑΣ: «Μας ευλόγησε, προσωπικά, ο Θεός και ζήσαμε άμεσα τα χρυσά χρόνια , που μεσουράνησαν και οι τρεις μαζί- που σαν κι αυτούς ποτέ άλλοτε θα ξαναβγεί»!

@@@ ΟΤΑΝ ανοίξαμε το «ΑΕΚ Live» την Τετάρτη βράδυ και είδαμε, στο βασικό θέμα, την είδηση, για τον μεγάλο κίνδυνο, που διέτρεχε η ζωή του ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ, σκεφτήκαμε το γράψιμμο ενός κειμένου και να το στέλναμε στο Νίκο Αγγελίδη. Θα αναφερόταν στις «ΤΡΕΙΣ ΘΕΟΤΗΤΕΣ», που είχαμε την ευλογία του ΄Υψιστου και ζήσαμε άμεσα, ως οπαδοί και μετά αθλητικοσυντάκτες, κατά το ταυτόχρονο μεσουράνημα τους, σε χρυσές εποχές του στίβου, του μπάσκετ και το ποδοσφαίρου της ΑΕΚ! ΄Οπου παράλληλα με την «κολυμπήθρα» στο Καλλιμάρμαρο Στάδιο, «βαπτιστήκαμε» Ενωσίτες,χάρη στον ΓΙΩΡΓΟ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟ στο ανοικτό γηπεδάκι, μετέπειτα «Γιώργος Μόσχος», στην βορεινή ράχη του σταδίου Νέας Φιλαδελφείας, και στον ΚΩΣΤΑ ΝΕΣΤΟΡΙΔΗ, στο ποδοσφαιρικό γήπεδο «Νίκος Γκούμας».

@@@ ΑΥΤΟΙ οι τρεις υπήρξαν «ΟΙ ΘΕΟΙ ΜΑΣ», από «ΤΗΝ ΚΙΤΡΙΝΟΜΑΥΡΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ»! Από σήμερα (Πέμπτη, 12 Μαρτίου 2020) εν ζωή μόνο ο μεγιστότερος Μεγάλος του ελληνικού ποδοσφαίρου, ο ΝΕΣΤΟΡΑΣ, που μακάρι ο Κύριος και η Παναγία να του δίνουν χρόνια και «κατά την έκφραση», όπως απορρέει από την πίστη μας, «να τα αφαιρούν από μας»! Ο «Παγκόσμιος» (κατά πώς τον ονομάσαμε στα δικά μας γραπτά) έφυγε πρώτος .Και τον ακολούθησε , στα 90 χρόνια του, ο «Ιπτάμενος Λιμνάνθρωπος» των αγωνισμάτων 3.000 μέτρων στιπλ (= από το αγγλικό steeplechase = ο δρόμος με φυσικά εμπόδια), 5.000 και 1.500 μέτρων!

@@@ «ΔΕΝ ΠΗΓΑΙΝΕ» το χέρι μας, για κείμενο, που αναγκαστικά θα είχε μελαγχολικό τόνο, γιατί είχαμε αντιληφθεί την σοβαρότητα της κατάστασης του κορυφαίου στηπλίστα όλων των εποχών, από την ενημέρωση, που είχε γίνει από την οικογένεια του, για την κατεπείγουσα είσοδο του στο νοσοκομείο «΄Αγιοι Ανάργυροι» , στην Κηφισιά, για χειρουργική επέμβαση. Ανησυχήσαμε στο έπακρον και η διάθεση μας κατέπεσε στο ναδίρ, άλλωστε «σκληρά δοκιμασμένοι» όπως ήμασταν, κατά το τετραήμερο, που προηγήθηκε, για τα περί του θανάτου του 84χρονου προέδρου Μιχάλη Τροχανά. Παράλληλα σκεφτήκαμε, πως από την στιγμή, που ο «Φτερωτός Ερμής της «λίμνης» του Παναθηναϊκού Σταδίου» αντλούσε τις τελευταίες ελπίδες του, για «να ξεπεράσει», με το πανδιεθνώς αναγνωρισμένο ασύγκριτο, «εκπάγλου ομορφιάς» Νουρεγεφικού αγωνιστικού του στιλ, τον χατζαρο-Χάρο, έπρεπε να περιμέναμε. Αν συνέβαινε , για πρώτη φορά στην ζωή του, το «σκουντούφλισμα»» στο τελευταίο από τα εμπόδια της λίμνης και τερματιζόταν «η κούρσα» , τότε από κάποιον θα το μαθαίναμε (= συνήθως για γεγονότα υπέρτατης σημασίας «δεν μας ξεχνάει ο Νίκος Στράτος, όπως έκανε και με τον «mr SOE», την περασμένη Δευτέρα).

@@@ «Πυγολαμπίδα» στην σχεδόν μηδενισμένη διάθεση μας, αποτέλεσε το τηλεφώνημα, που κάναμε στον αδελφικό φίλο κι από τις «αδυναμίες» του Νίκου Αγγελίδη, σχετικά με την κανονικότητα του «ΑΕΚ Live» , στον Σωφρόνη Τσιλιγκιρίδη. Είχε την ονομαστική γιορτή του. Τον «βρήκαμε» ενώ ήταν παρέα με τον πιο γλαφυρό, πιο εκφραστικό «Εθνικό μας ραδιο-περιγραφέα» αγώνων ποδοσφαίρου , τον πιο εκλεκτό, που πέρασε από την ΕΡΑ Σπορ, τον «διάδοχο του Γιαννακάκου», και ομοιόφωνο του αξέχαστου Αντώνη Πυλιαρού, τον Μιλιτιάδη Παναγιωτόπουλο.

@@@ ΜΕΤΑ από την λιγόλεπτη παρένθεση, για τις ευχές προς τον Σωφρόνη, ξανά ψυχοπλακωμένοι στα «γκρίζα σύννεφα» (που έγιναν κατάμαυρα σήμερα το πρωί, με την είδηση περί θανάτου ) για τον «Νουρέγεφ της Καλλιμάρμαρης Λίμνης μετ΄εμποδίων». Για τον Γιώργο Παπαβασιλείου, που γεννήθηκε το 1930 στην Θεσσαλονίκη και για κάποιο διάστημα δοκίμασε, ως αθλητής στα άλματα, στον ΄Αρη, …έχουμε παραμελήσει ακόμη και τα μαθήματα του Γυμνασίου(=πηγαίναμε στο ΣΤ΄,στην οδό Φαλήρου, στου Μακρυγιάννη, κατοικώντας στην Πλάκα)! «Τρέλα» , όπως χιλιάδες Αθηναίοι τότε, που κατακλύζαμε τις εξέδρες του Παναθηναϊκού Σταδίου, για τους Αγώνες στίβου ( Μεσογειακούς, Βαλκανικούς, Πανελλήνιους). Αργότερα η αγκαλιά του μαρμάρινου Αρδητού τέθηκε στην διάθεση της «Βασίλίσσας 1968», με τα πασίγνωστα συμβάντα!
*Ο ευρωπαϊκής ακτινοβολίας ΄Ελληνας υπερπρωταθλητής, με το «πλαστικό τρέξιμο» και την υπερπήδηση των χαμηλών εμποδίων, με το αέρινο «περπάτημα με τα παούτσια σπάϊτς» πάνω από τα άθικτα νερά της λίμνης, ήταν ο κυριότερος κράχτης , για τις φίλαθλες κοσμποπλημμύρες. ΄Ινδαλμα εκατομμυρίων πιστών του Στίβου, που μεταπολεμικά ήταν το «εθνικό μας σπορ». Κι αυτό το είδωλο εμείς προσωπικά το αναγορεύσαμε σε «θεότητα» μας, με τα «βαφτίσια» να γίνονται , κατά τις αρκετές φορές, που πηγαίναμε στο Στάδιο , ακόμη και μία-δύο ώρες νωρίτερα, για να πιάναμε θέση στην καλύτερη οπτικά σειρά , κοντά στο σημείο, που τερμάτιζαν οι δρομείς των αγωνισμάτων, στα οποία ο Παπα. Αποθεωνόταν σαν «Πάπας» ή … «βασιλιάς» (υπηρετώντας αρχικά στην τότε Βασιλική Χωροφυλακή και μετά διορίστηκε στην ΔΕΗ, από την οποία συνταξιοδοτήθηκε).

@@@ Η ΜΑΓΕΙΑ των στιγμών, που αισθανθήκαμε, όταν αυτός …ο «Ιπτάμενος γήεινος» περνούσε από την λίμνη -με τα ατάραχα νερά, που ποτέ δεν τα «πλατσούρισε», αντίθετα από σχεδόν όλους τους άλλους αγωνιζόμενους, ένας από τους οποίους ήταν και ο Χιώτης,, με ειδίκευση του στο 5χιλιάρι. Ο Απολλωνιστής αθλητής , «αντίθετη» περίπτωση από του Γ.Π. , είχε απείθαρχο χαρακτήρα, που κάποτε τον εξωτερίκευσε…ουρώντας σε απαγορευτικό χώρο του Σταδίου , στρωμένο με καρβουνίδι (και τιμωρήθηκε βαρειά από τον ΣΕΓΑΣ των Απόστολου Νικολαίδη, Παούρη, ΄Οττο Σίμιτσεκ κ.ά.)…Η Μαγεία, λοιπόν, από τα κατορθώματα του Παπαβασιλείου, προστέθηκε, «κούμπωσε» γερά και ιδανικά, μ΄εκείνη, που ζήσαμε άμεσα, που μας χάρισαν οι ανεπανάληπτοι Κώστας Νεστορίδης και Γιώργος Αμερικάνος.

@@@ ΤΕΤΟΙΟ θεϊκό Τρίο ,σε ισάριθμα λαοφιλή αθλήματα, δεν ξαναγεννήθηκε όχι μόνο στην ΑΕΚ, αλλά σε όλο το ελληνικό αθλητικό φάσμα! Στην κυριολεξία «ήταν δώρο Θεού», τόσο για μας, προσωπικά (= από την εξέδρα κι από το δημοσιογραφικό έδρανο), όσο και για τον σύλλογο, που εγκαταστάθηκε στη ΝΕΑ ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑ και … «Η ΤΡΙΑΔΑ ΟΜΟΟΥΣΙΑ» (= Αμερικάνος- Νεστορίδης- Παπαβασιλείου, κατ΄αλφαβητική σειρά) την κατέστησαν, την ανέδειξαν, σε «ΒΑΣΣΙΛΙΔΑ ΤΩΝ ΑΘΛΗΤΙΚΩΝ ΠΟΛΕΩΝ»!

@@@ ΟΦΕΙΛΟΥΜΕ πολλά, πάρα πολλά, ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΤΡΕΙΣ! Τους έχουμε εκφράσει την βαθιά υποχρέωση, την ευγνωμοσύνη μας, ΜΕ ΤΑ ΕΠΙ ΔΕΚΑΕΤΙΕΣ ολόκληρες γραπτά μας, όπου χαράξαμε «με την πέννα μας», όπου αποτυπώσαμε την κρίση μας, για γεγονότα, όπου αφήσαμε το στίγμα της άποψης και των συναισθημάτων μας. Αυτή δε την πραγματικότητα – ορμητικό ποτάμι, που κυλάει νύχτα,μέρα, μέσα μας – είχαμε ευκαιρίες και τη μεταφέραμε δια ζώσης, λεκτικά, προς ΤΟ ΖΕΥΓΟΣ ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ, όταν συνατιόμασταν και στα δύο Οακά, στα ματς είτε της ποδοσφαιρικής, είτε την μπασκετικής ομάδας! Ο «κύριος Γιώργος» (=όπως τον εκφωνούσαμε) , συνοδευόμενος από την ευγενέστατη σύζυγο του (με την οποία απέκτησαν δύο αγόρια και τέσσερα εγγόνια) ερχόταν ως και αυτόν τον Φεβρουάριο, στα ματς. Μάλιστα μετά τη λήξη ενός πρόσφατου αγώνα κι επειδή είχαμε πρόβλημα, για επιστροφή στο σπίτι μας, το εξαίσιο ζεύγος προσφέρθηκε να μας εξυπηρετήσει (= έστω κι αν τελικά βρήκαμε λύση από ταξί). Πού να φανταζόμασταν, ότι εκείνη θα ήταν η τελευταία φορά, που μας άκουσε να του χιλιολέμε: «ΤΡΕΙΣ ΟΙ ΘΕΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΑΕΚ! Εσύ κύριε Γιώργο και οι Αμερικάνος, Νεστορίδης»…

…. ΤΙ ΜΑΣ ΑΠΑΝΤΟΥΣΕ; Τί-πο-τε! Ούτε λέξη! Μόνο κατακκοκίνιζε το πρόσωπο του και χαμήλωνε το κεφάλι του! Κι έσφιγγε «το αγκαζέ» με την σύζυγο του, για να απομακρυνθούν όσο πιο γρήγορα από ένα ΜΕΓΙΣΤΟ ΘΑΥΜΑΣΤΗ- ΠΙΣΤΟ ΤΟΥ!

…. ΑΥΤΟΣ ήταν ο ΟΛΥΜΠΙΟΝΙΚΗΣ, ΜΕΣΟΓΕΙΟΝΙΚΗΣ, ΒΑΛΚΑΝΙΟΝΙΚΗΣ, ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΝΙΚΗΣ του καρβονιδίου, του ταρτάν, της λίμνης, των εμποδίων, του ανώμαλου δρόμου ΚΑΙ ΤΗΣ ΤΑΠΕΙΝΟΤΗΤΑΣ, ΤΗΣ ΣΕΜΝΟΤΗΤΑΣ, ΤΟΥ ΗΘΟΥΣ, ΤΗΣ ΑΕΚΟΣΥΝΗΣ!

• Σ.Σ.: Φρίξος Κώνστας: «Και σαν ΤΗΝ ΘΕΪΚΗ ΤΡΙΑΔΑ ΤΗΣ ΑΕΚ καμία δεν θα βγει,1) «να λέει» προς τη μπάλα ποδοσφαίρου και μπάσκετ «εκεί θα καρφωθεί» και 2) «να λέει» προς την Καλλιμάρμαρη λίμνη, ότι «με στεγνά τα σπάϊτς του θα απογειωθεί»!