Εναντίον ποίου το 1940 οι Έλληνες πολέμησαν; Κατά του “λαϊκισμού” η κ. Κεραμέως τα παιδιά μας διδάσκει και μάλιστα “εθελοντικά” το Πανελλήνιο η κ. Δόμνα Μιχαηλίδη πληροφορεί!”

Oh My God”, όπως αμφότερες θα έλεγαν, αν κάποιος “μη άριστος” υπήκοος τέτοιες αρλούμπες δημόσια ξεστόμιζε. Χωρίς να αποκλείεται,πως για “ασέβεια προς τους νεκρούς” τον θρασύ τολμητία οι κυρίες αυτές και οι “πατριώτες” Αδωνοβελόπουλοι θα κατηγορούσαν! Αφού η Ιστορία από τους κρατούντες γράφεται ή αναθεωρείται και το αφήγημά της, από τους ίδιους αυτούς, πάντα ερμηνεύεται και κατά βούληση ή κατά περίπτωση εκφράζεται…

Γράφει ο Ίων Θάρσυνος

Άντε ελόγου σου, κάτι αντίθετο προς την “επίσημη” άποψη να υποστηρίξεις και σε ενέργειες έξω από τα “καθιερωμένα” να προβείς. Προδότης αμέσως χαρακτηρίζεσαι! Από εκείνους που“γνωρίζουν”πώς, οι ήρωες του 21 και του 40 θα επιθυμούσαν, τη μνήμη τους εμείς οι μεταγενέστεροι να τιμούμε. Οτιδήποτε άλλο, που τις εθνικές κόκκινες γραμμές ξεπερνά, επικίνδυνο και αντεθνικό θεωρείται. Όμως, γιαλαντζί “πατριώτες” οι συγκεκριμένοι πολιτικοί άνδρες και κακέκτυπα των γυναικών της Εθνεγερσίας και του 1940 οι γνωστές σήμερα “πατριώτισσες”. Ποιος υπήκοος πιστεύει ότι σε περίπτωση πολέμου, ο ”ελληνάρας” Μπογδάνος, ας πούμε, τη βουλευτική του θαλπωρή θα άφηνε, ντουφέκι στο μέτωπο για να κρατήσει; Ή ποιος την “εθελόντρια” Δόμνα φαντάζεται, κάλτσες για τους φαντάρους μας να πλέκει; Μην τρελαινόμαστε…

Το εθνικό φρόνημα τέτοιων “πατριωτών” η παρέλαση των δέκα κοριτσιών στη Νέα Φιλαδέλφεια έθιξε. Πως τόλμησαν, δέκα ξεκαλούπωτες άσημες κοπελιές, διαταγές, παραγγέλματα κι εμβατήρια να αψηφήσουν, με “αστεία βήματα”και δικό τους ρυθμό μπροστά από τους “επίσημους” να παρελάσουν και τα όσια κι ιερά τόσων πολλών καλουπωμένων να προσβάλουν! Οι ίδιες, οι ακούρδιστες και βραχυκυκλωμένες, το εξήγησαν, οι κουρδισμένοι όμως τίποτα δεν κατάλαβαν και τα όρια του πατριωτισμού τους ξεπερνώντας,“γελοία υποκείμενα” τις δέκα νεαρές χαρακτήρισαν. Και βέβαια, στις μη κανονικές, στις απρόβλεπτες και στις καθόλου άριστες τις κατέταξαν. Η επίσημη και κυβερνώσα ανοησία σε όλο της το μεγαλείο…
Τα κορίτσια, με την α λα Monty Python παρέλαση, την ελευθερία τους στην έκφραση διαδήλωσαν, από μια πατρίδα των περιττών και των απρόβλεπτων αλλά εξίσου ζωντανών ξεπηδώντας. Πουθενά δε στην περιεκτική ανακοίνωσή τους τον ρόλο και την προσφορά των όποιων ηρώων του ιστορικού παρελθόντος δεν αμφισβητούν.”Επέμβαση εκτάκτου ανάγκης κάναμε,αλλά χωρίς την παραμικρή άσκηση βίας. Καλλιτεχνική επέμβαση, κάτι σαν παιχνίδι” όπως οι ίδιες αναφέρουν. Μια όμως επέμβαση,που το βαρετό πρωτόκολλο έσπασε, τον πολιτικό σουσου-δισμό ξεμπρόστιασε και την επιδεικτική φιλοπατρία ξεσκέπασε. Μια δοξολογία, του γεμάτου από αγώνες για την Ελευθερία παρελθόντος, καλύτερη από τις υποκριτικές γονυκλισίες των όποιων “πατριωτών” στην πραγματική ή στημένη ιεροπρέπειά του. Μπράβο κορίτσια! Με τον Ελύτη εσείς απέναντι σε Αδώνιδες και Μπογδάνους…
“Δεν αντέχω/και τα σταυροδρόμια που ήξερα/έγιναν αδιέξοδα./Σελτζούκοι ρο-παλοφόροι καραδοκούν./Χαγάνοι ορνεοκέφαλοι βυσσοδομούν./Σκυλοκοίτες και νεκρόσιτοι κι ερεβομανείς κοπροκρατούν το μέλλον”. (Άξιον εστί)