Ένας… λαϊκός ήρωας στη βιτρίνα!

Ένα από τα σημαντικότερα κομμάτια για να πετύχεις στη ζωή είναι η υπομονή. Σε συνδυασμό με την επιμονή και την πίστη στον εαυτό σου θα δικαιωθείς στο χρόνο.

Στην περίπτωση του Βαγγέλη Ζιάγκου δεν μιλάμε για απλή υπομονή, αλλά για… εκμετάλλευση σε μεγάλο βαθμό! Από τις δηλώσεις απόλυτης στήριξης της διοίκησης πέρυσι, μέχρι το φετινό άδειασμα πέρασαν πολλά.

Κατάφερε να κρατήσει την ομάδα σε πολύ δύσκολες καταστάσεις, όταν οι ίδιοι που φέτος τον πέταξαν, είχαν αφήσει απλήρωτους τους αθλητές αλλά και τον ίδιο! 

Ανέλαβε το τιμόνι της “Βασίλισσας” όταν κανείς δεν έπαιρνε την ευθύνη. Άλλωστε, με το σύλλογο στη Β’ Εθνική μόνο να χάσεις έχεις, καθώς η νίκη σε κάθε παιχνίδι θεωρείται υποχρέωση.

Οι “καλοθελητές” βλέποντας πως η ομάδα επιστρέφει τον “μαχαίρωναν” καθημερινά. Περίμεναν το παραμικρό στραβό αποτέλεσμα για να επισημάνουν πως δεν είναι προπονητής επιπέδου ΑΕΚ.

Αλήθεια γεννήθηκε κανείς καλύτερος προπονητής; Ο χρόνος είναι που σε δικαιώνει ή σε χαντακώνει. Και προς το παρών ο Ζιάγκος κερδίζει τη μάχη μαζί του…

Η χθεσινή εμφάνιση ήταν το αποκορύφωμα μιας δουλειάς δύο χρόνων. Δεν είμαστε μάντεις για να πούμε αν στο μέλλον ο Ζιάγκος θα γίνει… Ίβκοβιτς, αλλά είναι δεδομένο πως τα διαπιστευτήρια που έχει μέχρι τώρα είναι ικανά να τον οδηγήσουν σε μεγάλες δόξες. Και ελπίζουμε σε ανάλογη συνέχεια…

ΥΓ. Φυσικά και δεν θα “τρελαθούμε” για μία νίκη της ΑΕΚ απέναντι στον Κολοσσό καθώς τέτοιες νίκες πρέπει να θεωρούνται δεδομένες. Και αυτό πρέπει να το κοιτάζει η εκάστοτε διοίκηση. Η δική μας η χαρά οφείλεται αποκλειστικά και μόνο για τους αθλητές που καταβάλλουν μεγάλες προσπάθειες…