Υπάρχει ελπίς!

Δεν ζητείται ελπίς. Γιατί απλούστατα υπάρχει! Και μπορεί οι πολλοί να μην το πιστεύουν, αλλά αρκεί μια κουβέντα του Γιάννη Αρβανίτη να σου καταστήσει σαφές πως θα ξαναδούμε τους Μάγκες πρωταγωνιστές!

Μία ομάδα που έχει μάθει να ζει με τα προβλήματά της και να τα αντιμετωπίζει. Παιδιά της διπλανής πόρτας που μπαίνοντας στο γήπεδο… δαγκώνουν! Δυστυχώς δεν έχουν την προβολή που υπήρχε τα προηγούμενα χρόνια.

Σκοπίμως. Αυτό όμως δεν είναι της παρούσης. Το ζητούμενο είναι πως από εκεί που δεν το περιμένουμε θα ξαναδούμε κάτι μεγάλο.

Η ΑΕΚ μπορεί να έχασε από την Αναγέννηση Βύρωνα που άλλα χρόνια έχανε από το… νεκροταφείο της περιοχής.  Έδειξε όμως πως υπάρχει ταλέντο. Απλώς χρειάζεται ομοιογένεια. Άλλωστε το Χάντμπολ είναι άθλημα που χωρίς να είναι όλοι καλοί δεν κερδίζεις.

Αυτό που έλειπε χθες (εκτός από τον κόσμο) ήταν η ομαδικότητα. Ο καθείς έπαιρνε τη μπάλα και ήθελε να τελειώσει μόνος του σε αρκετά σημεία της αναμέτρησης. Αυτό όμως λύνεται.

Ο Δημοσθένους είναι ένα εξαιρετικό πίβοτ, ο Νικολαϊδης μπορεί φέτος που θα είναι βασικός να προσφέρει σπουδαίες λύσεις, οι παλιοί Μπακαούκας, Γεωργιάδης είναι το καλύτερο δίδυμο εξτρέμ στην Ελλάδα, ενώ Τσαούσης και Παπαδόπουλος έχουν το καθαρό μυαλό και την εμπειρία να κουμαντάρουν την ομάδα στα δύσκολα.

Φυσικά, η ΑΕΚ έχει την τύχη να κάθεται κάτω από τα δοκάρια της ο καλύτερος Έλληνας τερματοφύλακας, Κώστας Τσιλιμπάρης που με τις αποκρούσεις του δίνει ψυχολογία και αέρα νικητή σε όλους τους υπόλοιπους.

Σίγουρα θα δούμε πολλά ντέρμπι, αλλά μέχρι τον Απρίλιο που είναι τα σημαντικά υπάρχει χρόνος. Και φέτος θα κυλάει υπέρ της ΑΕΚ…

ΥΓ. Σημαντικότατο ρόλο θα παίξει και η μονιμοποίηση σε κάποιο γήπεδο. Η ομάδα είναι πάλι “τσιγγάνα” και ελπίζουμε να βρεθεί η λύση…

Βασίλης Αντωνίου, aek-live.gr