Συγκάτοικοι είμαστε όλοι στην τρέλα…

Ποιος αμφιβάλει ότι ένα από τα βασικά συστατικά της πρωταθληματικής ΑΕΚ του 2018 ήταν η… τρέλα;

Τα ονόματα Βράνιες, Αραούχο, Λιβάγια αρκούν για να μας πείσουν. Αν σε αυτά προσθέσουμε και τον ίδιο το Χιμένεθ τότε θα καταλάβουμε ότι μιλάμε για ένα μείγμα εκρηκτικό. Κι όμως η ομάδα πήρε σχεδόν όλα τα ντέρμπι, έπαιξε μπαλάρα στην Ευρώπη και σήκωσε το πρωτάθλημα μετά από 24 χρόνια. Δε θα το ερμηνεύσουμε με βάση τη μεταφυσική αλλά με βάση την απόλυτα λογική απάντηση ότι “οι τρελοί τα βρίσκουν μεταξύ τους”. Μπορεί να τσακώνονται, να διαφωνούν, να μην ηρεμούν, αλλά με ένα μαγικό τρόπο επικοινωνούν…

Κάπως έτσι η ΑΕΚ του 2018 σήκωσε την κούπα τρελαίνοντας τον κόσμο της. Ένα άθροισμα προβληματικών χαρακτήρων κατάφερε να προκαλέσει σοβαρά προβλήματα σε όλους τους υπόλοιπους. Θυμίζουμε ότι ο Βράνιες δεν είχε στεριώσει σε ομάδα, ο Αραούχο κατηγορούνταν για αλκοολισμό και ο Λιβάγια είχε τσακωθεί όπου είχε πάει. Κι όμως στην ΑΕΚ τα κατάφεραν. Το συμπέρασμα είναι ότι οι ομάδες δε χτίζονται με βάση τα ατομικά χαρακτηριστικά του καθενός, αλλά με βάση τη συλλογική λειτουργία και απόδοση. Ακόμη και αν το ρόστερ αποτελείται από αποδεδειγμένα τρελούς…

Αυτό καλείται να δημιουργήσει η νέα ΑΕΚ του Καρντόσο. Ένα δυνατό και συμπαγές σύνολο, όπου οι τρελοί θα εκτονώνουν δημιουργικά την τρέλα τους και όχι αυτοκαταστροφικά. Αυτό είναι ένα πολύ γερό στοιχημα που έχει να λύσει ο Μιγκέλ Καρντόσο και δεν απαιτεί γνώσεις ποδοσφαιρικές. Απαιτεί ικανότητα δημιουργίας ομαδικού κλίματος στα αποδυτήρια. Απαιτεί ικανότητα απόδοσης ποδοσφαιρικής δικαιοσύνης και κατανόησης. Απαιτεί ικανότητα χορήγησης ίσων ευκαιριών σε όλο το ρόστερ ανεξαρτήτως εθνικότητας…

Δεν υπάρχει ΑΕΚτζής που να μην ξενέρωσε βλέποντας το Λιβάγια ξενερωμένο. Πρόκειται αν όχι για τον ποιοτικότερο, σίγουρα για έναν από τους πιο ποιοτικούς ποδοσφαιριστές στο ελληνικό πρωτάθλημα. Το ότι παίζει στην ΑΕΚ είναι χάρισμα τόσο της τύχης όσο και της τρέλας του ίδιου του Λιβάγια που του στερεί τη δυνατότητα να παίξει σε μεγαλύτερο κλαμπ. Αν ποινικοποιήσουμε αυτή την τρέλα και δεν την αξιοποιήσουμε δημιουργικά, τότε χάνουμε ένα πολύ σημαντικό βέλος από τη φαρέτρα μας… Ίσως το σημαντικότερο.

Η ΑΕΚ έχει ανάγκη την ποδοσφαιρική κλάση του Λιβάγια. Η ικανότητά του με την μπάλα στα πόδια είναι απαράμιλλη. Η δυνατότητά του να τραβάει πάνω του παίχτες και να ανοίγει χώρους είναι αξεπέραστη. Η τεχική του κατάρτιση και η δύναμή του είναι μοναδικές. Γενικώς ο παίχτης Λιβάγια αποτελεί ένα διαμάντι στο ρόστερ που δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να παραγκωνιστεί. Ο Καρντόσο οφείλει να μη φερθεί μικροπρεπώς απέναντί του χάνοντας ένα πολύτιμο πολυεργαλείο. Όφείλει να καταλάβει τον ιδιόρρυθμο χαρακτήρα του και να τον προσεγγίσει κατάλληλα. Μόνο έτσι θα βγει κερδισμένος και ο ίδιος και η ΑΕΚ και ο Λιβάγια.

Σε αυτή την ομάδα άλλωστε το έχουμε μάθει τόσα χρόνια… Χωρίς λίγη τρέλα και λίγο μάτι γυρισμένο δε γίνεται τίποτα…

ΝΙΚΟΛΑΣ ΚΟΛΥΤΑΣ